الفجر
۳۰ آیه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالفَجرِ
به نام خداوند بخشنده مهربان. - سوگند به صبحدم .
وَلَيالٍ عَشرٍ
و به شبهاى دهگانه .
وَالشَّفعِ وَالوَترِ
و به زوج و فرد .
وَالَّيلِ إِذا يَسرِ
و به شب وقتى كه پشت مىكند .
هَل فى ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذى حِجرٍ
آيا اين سوگندها براى يك خردمند كافى نيست؟ .
أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ
آيا نديدى كه رفتار پروردگارت با قوم عاد چگونه بود؟ .
إِرَمَ ذاتِ العِمادِ
همان قوم ارم، شهرى كه بناهاى ستوندار داشت .
الَّتى لَم يُخلَق مِثلُها فِى البِلٰدِ
و نظيرش در هيچ سرزمينى ساخته نشده بود .
وَثَمودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ
و با قوم ثمود كه صخرههاى بيابان را مىبريدند .
وَفِرعَونَ ذِى الأَوتادِ
و با فرعون كه مردم را چار ميخ مىكرد .
الَّذينَ طَغَوا فِى البِلٰدِ
اينها اقوامى بودند كه در بلاد طغيان كردند .
فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ
و در نتيجه طغيان خود، فساد را در بلاد بگستردند .
فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ
پس پروردگارت تازيانه عذاب را بر سر آنها فرود آورد .
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ
آرى پروردگار تو همواره در كمين است .
فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ
اما انسان چنين طبعى دارد كه وقتى پروردگارش امتحانش كند و در محيط زندگيش ارجمندش كند و نعمتش بدهد گويد: پروردگارم ارجمندم كرده است .
وَأَمّا إِذا مَا ابتَلىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّى أَهٰنَنِ
و اما چون امتحانش كند و روزى او را تنگ بسازد گويد: پروردگارم خوارم كرده است .
كَلّا ۖ بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ
هرگز چنين نيست، (نه ارجمند نشانه گرامى بودن آدمى نزد خداست و نه فقر نشانه خوارى است، بلكه هر دو امتحان است تا معلوم شود چقدر مال را دوست مىداريد و معلوم شد آن قدر دوست مىداريد كه) شما براى يتيم حرمتى قائل نيستيد! .
وَلا تَحٰضّونَ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ
و يكديگر را بر اطعام مسكين تشويق نمىكنيد .
وَتَأكُلونَ التُّراثَ أَكلًا لَمًّا
و ارث يتيم را مىبلعيد .
وَتُحِبّونَ المالَ حُبًّا جَمًّا
و مال را به مقدار افراط دوست مىداريد .
كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا
نه، در روزى كه زمين متلاشى شود .
وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
و ملائكه صف به صف امر پروردگارت را بياورند .
وَجِا۟يءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ
و جهنم را حاضر سازند (مال) دردى از شما را دوا نمىكند، در آن روز انسان همه چيز را مىفهمد اما چه وقت فهميدن است؟! .
يَقولُ يٰلَيتَنى قَدَّمتُ لِحَياتى
مىگويد اى كاش براى امروز چيزى از پيش فرستاده بودم .
فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ
آرى عذاب آن روز آن چنان سخت است كه هيچ كس دشمن خود را به چنان عذابى شكنجه نكرده .
وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ
و كنده و زنجير آن را به پاى كسى نبسته .
يٰأَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ
تو اى جان با ايمان .
ارجِعى إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد .
فَادخُلى فى عِبٰدى
و به صف بندگان من درآى .
وَادخُلى جَنَّتى
و به بهشت من در آى .