الشعراء

۲۲۷ آیه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

جزء ۱۹
۱

طسم

به نام خداى رحمان و رحيم. - طسم. .

۲

تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ المُبينِ

اين آيه‌هاى كتاب روشن است .

۳

لَعَلَّكَ بٰخِعٌ نَفسَكَ أَلّا يَكونوا مُؤمِنينَ

گويا مى‌خواهى خويشتن را تلف كنى براى اينكه آنان ايمان نمى‌آورند .

۴

إِن نَشَأ نُنَزِّل عَلَيهِم مِنَ السَّماءِ ءايَةً فَظَلَّت أَعنٰقُهُم لَها خٰضِعينَ

اگر مى‌خواستيم از آسمان آيه‌اى به ايشان نازل مى‌كرديم كه گردنهايشان در مقابل آن خاضع شود مى‌توانستيم .

۵

وَما يَأتيهِم مِن ذِكرٍ مِنَ الرَّحمٰنِ مُحدَثٍ إِلّا كانوا عَنهُ مُعرِضينَ

پند تازه‌اى از خداى رحمان به سوى آنان نيامد مگر اينكه از آن روى‌گردان شدند .

۶

فَقَد كَذَّبوا فَسَيَأتيهِم أَنبٰؤُا۟ ما كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ

به تكذيب پرداخته‌اند، به زودى خبرهاى چيزى كه آن را استهزا مى‌كرده‌اند به ايشان خواهد رسيد .

۷

أَوَلَم يَرَوا إِلَى الأَرضِ كَم أَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ كَريمٍ

چرا به زمين نمى‌نگرند كه انواع گياهان خوب در آن رويانده‌ايم .

۸

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

كه در اين عبرتى هست ولى بيشترشان مؤمن نيستند .

۹

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

همانا پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۰

وَإِذ نادىٰ رَبُّكَ موسىٰ أَنِ ائتِ القَومَ الظّٰلِمينَ

و چون پروردگارت به موسى ندا داد كه سوى گروه ستمكاران برو .

۱۱

قَومَ فِرعَونَ ۚ أَلا يَتَّقونَ

گروه فرعون كه چرا نمى‌ترسند؟ .

۱۲

قالَ رَبِّ إِنّى أَخافُ أَن يُكَذِّبونِ

(موسى) گفت پروردگارا من بيم آن دارم كه دروغگويم شمارند .

۱۳

وَيَضيقُ صَدرى وَلا يَنطَلِقُ لِسانى فَأَرسِل إِلىٰ هٰرونَ

و حوصله‌ام سر آيد در نتيجه زبانم روان نشود پس هارون را نيز پيغمبرى ببخش .

۱۴

وَلَهُم عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخافُ أَن يَقتُلونِ

فرعونيان خونى به گردن من دارند و بيم دارم كه مرا بكشند .

۱۵

قالَ كَلّا ۖ فَاذهَبا بِـٔايٰتِنا ۖ إِنّا مَعَكُم مُستَمِعونَ

فرمود هرگز! شما هر دو آيات ما را ببريد كه ما همراه شما شنواييم .

۱۶

فَأتِيا فِرعَونَ فَقولا إِنّا رَسولُ رَبِّ العٰلَمينَ

نزد فرعون رويد و بگوييد كه ما فرستاده پروردگار جهانيانيم .

۱۷

أَن أَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ

بايد كه بنى اسرائيل را با ما بفرستى .

۱۸

قالَ أَلَم نُرَبِّكَ فينا وَليدًا وَلَبِثتَ فينا مِن عُمُرِكَ سِنينَ

(فرعون) گفت: مگر وقتى نوزاد بودى تو را نزد خويش پرورش نداديم و سالها از عمرت را ميان ما به سر نبردى؟ .

۱۹

وَفَعَلتَ فَعلَتَكَ الَّتى فَعَلتَ وَأَنتَ مِنَ الكٰفِرينَ

و (سر انجام) آن كارت را (كه نمى‌بايست انجام مى‌دادى) انجام دادى و تو از ناسپاسان بودى .

۲۰

قالَ فَعَلتُها إِذًا وَأَنا۠ مِنَ الضّالّينَ

(موسى) گفت: آن كار را هنگامى كردم كه از راه بيرون بودم .

۲۱

فَفَرَرتُ مِنكُم لَمّا خِفتُكُم فَوَهَبَ لى رَبّى حُكمًا وَجَعَلَنى مِنَ المُرسَلينَ

و چون از شما بيم داشتم از دستتان گريختم و پروردگارم به من فرزانگى و دانش بخشيد و از پيغمبرانم كرد .

۲۲

وَتِلكَ نِعمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ أَن عَبَّدتَ بَنى إِسرٰءيلَ

آيا اين نعمتى است كه منت آن را به من مى‌نهى كه پسران بنى اسرائيل را به بردگى گرفته‌اى؟ .

۲۳

قالَ فِرعَونُ وَما رَبُّ العٰلَمينَ

فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست؟ .

۲۴

قالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم موقِنينَ

گفت پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، اگر اهل يقينيد .

۲۵

قالَ لِمَن حَولَهُ أَلا تَستَمِعونَ

(فرعون) به اطرافيان خود گفت هيچ مى‌شنويد چه مى‌گويد؟ .

۲۶

قالَ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ

گفت پروردگار شما و پروردگار نياكانتان .

۲۷

قالَ إِنَّ رَسولَكُمُ الَّذى أُرسِلَ إِلَيكُم لَمَجنونٌ

گفت: پيغمبرى كه به سوى شما فرستاده شده ديوانه است .

۲۸

قالَ رَبُّ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم تَعقِلونَ

گفت (او) پروردگار مشرق و مغرب و هر چه ميان آن دو است اگر فهم داريد .

۲۹

قالَ لَئِنِ اتَّخَذتَ إِلٰهًا غَيرى لَأَجعَلَنَّكَ مِنَ المَسجونينَ

گفت: اگر خدايى غير از من بگيرى زندانيت مى‌كنم .

۳۰

قالَ أَوَلَو جِئتُكَ بِشَيءٍ مُبينٍ

گفت: و حتى اگر براى تو معجزه‌اى روشن آورده باشم؟ .

۳۱

قالَ فَأتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

گفت: اگر راست مى‌گويى آن را بياور .

۳۲

فَأَلقىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ ثُعبانٌ مُبينٌ

موسى عصاى خود را بينداخت و در دم اژدهايى هويدا گشت .

۳۳

وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِىَ بَيضاءُ لِلنّٰظِرينَ

و دست خويش را بيرون آورد همه ديدند كه سفيد و روشن بود .

۳۴

قالَ لِلمَلَإِ حَولَهُ إِنَّ هٰذا لَسٰحِرٌ عَليمٌ

(فرعون به بزرگان اطراف خود گفت: عجب جادوگر ماهرى است .

۳۵

يُريدُ أَن يُخرِجَكُم مِن أَرضِكُم بِسِحرِهِ فَماذا تَأمُرونَ

كه مى‌خواهد شما را با جادوى خويش از سر زمينتان بيرون كند، بنا بر اين چه رأى مى‌دهيد؟ .

۳۶

قالوا أَرجِه وَأَخاهُ وَابعَث فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ

گفتند: وى را با برادرش نگهدار و به تمام شهرها مامورين جمع آورى بفرست .

۳۷

يَأتوكَ بِكُلِّ سَحّارٍ عَليمٍ

تا همه جادوگران ماهر را پيش تو آورند .

۳۸

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ

پس جادوگران را به موعد روزى معين، جمع كرد .

۳۹

وَقيلَ لِلنّاسِ هَل أَنتُم مُجتَمِعونَ

و به مردم گفتند شما نيز جمع شويد .

۴۰

لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كانوا هُمُ الغٰلِبينَ

تا اگر ساحران غالب آمدند ما نيز آنها را پيروى كنيم .

۴۱

فَلَمّا جاءَ السَّحَرَةُ قالوا لِفِرعَونَ أَئِنَّ لَنا لَأَجرًا إِن كُنّا نَحنُ الغٰلِبينَ

پس جادوگران آمدند و به فرعون گفتند: اگر ما غالب آمديم آيا مزدى خواهيم داشت؟ .

۴۲

قالَ نَعَم وَإِنَّكُم إِذًا لَمِنَ المُقَرَّبينَ

گفت: آرى و در اين صورت از مقربان خواهيد بود .

۴۳

قالَ لَهُم موسىٰ أَلقوا ما أَنتُم مُلقونَ

(موسى) به ايشان گفت: هر چه افكندنى هست بيفكنيد .

۴۴

فَأَلقَوا حِبالَهُم وَعِصِيَّهُم وَقالوا بِعِزَّةِ فِرعَونَ إِنّا لَنَحنُ الغٰلِبونَ

پس ريسمانها و عصاهاى خويش را افكندند و گفتند: به عزت فرعون سوگند كه ما غلبه يافتگانيم .

۴۵

فَأَلقىٰ موسىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ تَلقَفُ ما يَأفِكونَ

سپس موسى عصاى خويش را بيفكند و آنچه را ساخته بودند بلعيد .

۴۶

فَأُلقِىَ السَّحَرَةُ سٰجِدينَ

جادوگران سجده‌كنان خاكسار شدند .

۴۷

قالوا ءامَنّا بِرَبِّ العٰلَمينَ

گفتند: به پروردگار جهانيان ايمان آورديم .

۴۸

رَبِّ موسىٰ وَهٰرونَ

كه پروردگار موسى و هارون نيز هست .

۴۹

قالَ ءامَنتُم لَهُ قَبلَ أَن ءاذَنَ لَكُم ۖ إِنَّهُ لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحرَ فَلَسَوفَ تَعلَمونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيَكُم وَأَرجُلَكُم مِن خِلٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُم أَجمَعينَ

(فرعون) گفت: چرا پيش از آنكه اجازه‌تان دهم به او ايمان آورديد؟ پس حتما او بزرگ شما است كه جادو تعليمتان داده است، به زودى خواهيد دانست كه دستها و پاهايتان را به عكس يكديگر قطع مى‌كنم و همه شما را بر دار مى‌آويزم .

۵۰

قالوا لا ضَيرَ ۖ إِنّا إِلىٰ رَبِّنا مُنقَلِبونَ

گفتند: مهم نيست، چون به سوى پروردگارمان مى‌رويم .

۵۱

إِنّا نَطمَعُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطٰيٰنا أَن كُنّا أَوَّلَ المُؤمِنينَ

ما طمع داريم كه پروردگارمان گناهانمان را بيامرزد به همين جهت اولين كسى هستيم كه ايمان آورديم .

۵۲

۞ وَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى إِنَّكُم مُتَّبَعونَ

و به موسى وحى كرديم كه بندگان ما را شبانگاه حركت بده كه آنها شما را تعقيب مى‌كنند .

۵۳

فَأَرسَلَ فِرعَونُ فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ

و فرعون مامورين جمع آورى را به شهرها فرستاد .

۵۴

إِنَّ هٰؤُلاءِ لَشِرذِمَةٌ قَليلونَ

كه اينان گروهى‌اند كند .

۵۵

وَإِنَّهُم لَنا لَغائِظونَ

كه موجب خشم ما شده‌اند .

۵۶

وَإِنّا لَجَميعٌ حٰذِرونَ

و ما همگى آماده كارزاريم .

۵۷

فَأَخرَجنٰهُم مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ

ولى آنها (فرعونيان) را از باغستانها و چشمه‌سارها بيرون كرديم .

۵۸

وَكُنوزٍ وَمَقامٍ كَريمٍ

و از گنجها و جايگاههاى خويشان (بيرون كرديم) .

۵۹

كَذٰلِكَ وَأَورَثنٰها بَنى إِسرٰءيلَ

و آن را به بنى اسرائيل داديم .

۶۰

فَأَتبَعوهُم مُشرِقينَ

پس هنگام آفتاب از پى آنها شدند .

۶۱

فَلَمّا تَرٰءَا الجَمعانِ قالَ أَصحٰبُ موسىٰ إِنّا لَمُدرَكونَ

و چون دو جماعت يكديگر را بديدند، ياران موسى گفتند: اى واى! ما را گرفتند .

۶۲

قالَ كَلّا ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبّى سَيَهدينِ

(موسى) گفت: هرگز! پروردگار من با من است و رهبريم خواهد كرد .

۶۳

فَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ البَحرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرقٍ كَالطَّودِ العَظيمِ

به موسى وحى كرديم كه عصاى خويش را به دريا بزن، پس بشكافت و هر بخشى چون كوهى بزرگ بود .

۶۴

وَأَزلَفنا ثَمَّ الءاخَرينَ

ديگران را بدانجا نزديك كرديم .

۶۵

وَأَنجَينا موسىٰ وَمَن مَعَهُ أَجمَعينَ

و موسى را با همراهانش جملگى نجات داديم .

۶۶

ثُمَّ أَغرَقنَا الءاخَرينَ

سپس ديگران را غرق كرديم .

۶۷

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

كه در اين عبرتى است ولى بيشترشان ايمان آور نبودند .

۶۸

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و فرزانه است .

۶۹

وَاتلُ عَلَيهِم نَبَأَ إِبرٰهيمَ

خبر ابراهيم را براى آنان بخوان .

۷۰

إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ما تَعبُدونَ

تى به پدر و قومش گفت: چه مى‌پرستيد؟ .

۷۱

قالوا نَعبُدُ أَصنامًا فَنَظَلُّ لَها عٰكِفينَ

گفتند: بت‌هايى را مى‌پرستيم و پيوسته به عبادتشان قيام مى‌كنيم .

۷۲

قالَ هَل يَسمَعونَكُم إِذ تَدعونَ

گفت: آيا وقتى آنها را مى‌خوانيد صداى شما را مى‌شنوند؟ .

۷۳

أَو يَنفَعونَكُم أَو يَضُرّونَ

يا سودتان دهند يا زيان زنند؟! .

۷۴

قالوا بَل وَجَدنا ءاباءَنا كَذٰلِكَ يَفعَلونَ

گفتند: نه، بلكه پدران خويش را ديده‌ايم كه چنين مى‌كرده‌اند .

۷۵

قالَ أَفَرَءَيتُم ما كُنتُم تَعبُدونَ

گفت: آيا ديديد (مى‌دانيد) آنچه را كه شما عبادت مى‌كرديد؟ .

۷۶

أَنتُم وَءاباؤُكُمُ الأَقدَمونَ

شما و پدران پيشين شما .

۷۷

فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لى إِلّا رَبَّ العٰلَمينَ

(همه آنها) دشمن منند مگر پروردگار جهانيان .

۷۸

الَّذى خَلَقَنى فَهُوَ يَهدينِ

كسى كه مرا آفريده و او هدايتم مى‌كند .

۷۹

وَالَّذى هُوَ يُطعِمُنى وَيَسقينِ

كسى كه هم او غذايم مى‌دهد و آبم مى‌دهد .

۸۰

وَإِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ

كسى كه وقتى بيمار شدم شفايم مى‌دهد .

۸۱

وَالَّذى يُميتُنى ثُمَّ يُحيينِ

و كسى كه مرا مى‌ميراند و دوباره زنده‌ام مى‌كند .

۸۲

وَالَّذى أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لى خَطيـَٔتى يَومَ الدّينِ

و كسى كه طمع دارم روز رستاخيز گناهم را بيامرزد .

۸۳

رَبِّ هَب لى حُكمًا وَأَلحِقنى بِالصّٰلِحينَ

پروردگارا مرا فرزانگى بخش و قرين شايستگانم كن .

۸۴

وَاجعَل لى لِسانَ صِدقٍ فِى الءاخِرينَ

و نزد آيندگان نيكنام گردان .

۸۵

وَاجعَلنى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعيمِ

از وارثان بهشت پر نعمتم كن .

۸۶

وَاغفِر لِأَبى إِنَّهُ كانَ مِنَ الضّالّينَ

و پدرم را بيامرز كه وى گمراه بود .

۸۷

وَلا تُخزِنى يَومَ يُبعَثونَ

و روزى كه مردم بر انگيخته مى‌شوند مرا خوار مگردان .

۸۸

يَومَ لا يَنفَعُ مالٌ وَلا بَنونَ

روزى كه مال و فرزندان سود ندهد .

۸۹

إِلّا مَن أَتَى اللَّهَ بِقَلبٍ سَليمٍ

مگر آنكه با قلب پاك سوء خدا آمده باشد .

۹۰

وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ

و بهشت به نيكوكاران نزديك گردد .

۹۱

وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِلغاوينَ

و جهنم به گمراهان نمودار شود .

۹۲

وَقيلَ لَهُم أَينَ ما كُنتُم تَعبُدونَ

و به آنها گفته شود آن چيزهايى كه غير خدا مى‌پرستيديد كجايند؟ .

۹۳

مِن دونِ اللَّهِ هَل يَنصُرونَكُم أَو يَنتَصِرونَ

آيا معبودهاى غير از خدا شما را نصرت دهند و يا نصرت يابند .

۹۴

فَكُبكِبوا فيها هُم وَالغاوۥنَ

گمراهان و گمراه شدگان به رو در جهنم انداخته شوند .

۹۵

وَجُنودُ إِبليسَ أَجمَعونَ

و سپاهيان ابليس عموما .

۹۶

قالوا وَهُم فيها يَختَصِمونَ

در آنجا با يكديگر مخاصمه كنند و گويند .

۹۷

تَاللَّهِ إِن كُنّا لَفى ضَلٰلٍ مُبينٍ

قسم به خدا كه در ضلالتى آشكار بوديم .

۹۸

إِذ نُسَوّيكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ

كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌گرفتيم .

۹۹

وَما أَضَلَّنا إِلَّا المُجرِمونَ

و جز تبهكاران ما را گمراه نكردند .

۱۰۰

فَما لَنا مِن شٰفِعينَ

و اكنون نه شفيعانى داريم .

۱۰۱

وَلا صَديقٍ حَميمٍ

و نه دوستانى صميمى .

۱۰۲

فَلَو أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ

كاش بازگشتى داشتيم و مؤمن مى‌شديم .

۱۰۳

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

كه در اين عبرتى هست و بيشترشان مؤمن نبودند .

۱۰۴

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۰۵

كَذَّبَت قَومُ نوحٍ المُرسَلينَ

قوم نوح نيز پيغمبران را دروغگو شمردند .

۱۰۶

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم نوحٌ أَلا تَتَّقونَ

وقتى كه برادرشان نوح به آنها گفت: چرا از خدا نمى‌ترسيد .

۱۰۷

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

كه من پيغمبرى خيرخواه شمايم .

۱۰۸

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۰۹

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

براى پيغمبرى خود از شما مزدى نمى‌خواهم كه مزد من جز به عهده پروردگار جهانيان نيست .

۱۱۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۱۱

۞ قالوا أَنُؤمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأَرذَلونَ

گفتند: چگونه به تو ايمان بياوريم در حالى كه فرومايگان پيرويت كرده‌اند .

۱۱۲

قالَ وَما عِلمى بِما كانوا يَعمَلونَ

گفت: من چه دانم كه چه مى‌كرده‌اند .

۱۱۳

إِن حِسابُهُم إِلّا عَلىٰ رَبّى ۖ لَو تَشعُرونَ

كه اگر فهم داريد حسابشان جز به عهده پروردگار من نيست .

۱۱۴

وَما أَنا۠ بِطارِدِ المُؤمِنينَ

و من اين مؤمنان را دور نخواهم كرد .

۱۱۵

إِن أَنا۠ إِلّا نَذيرٌ مُبينٌ

كه من جز بيم‌رسانى آشكار نيستم .

۱۱۶

قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰنوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ

گفتند اى نوح اگر بس نكنى سنگسار مى‌شوى .

۱۱۷

قالَ رَبِّ إِنَّ قَومى كَذَّبونِ

گفت: پروردگارا قوم من دروغگويم مى‌شمارند .

۱۱۸

فَافتَح بَينى وَبَينَهُم فَتحًا وَنَجِّنى وَمَن مَعِىَ مِنَ المُؤمِنينَ

بين من و آنها حكم كن و مرا با مؤمنانى كه همراه منند نجات بخش .

۱۱۹

فَأَنجَينٰهُ وَمَن مَعَهُ فِى الفُلكِ المَشحونِ

پس او و همراهانش را در كشتى پر (از جمعيت و حيوانات) نجات داديم .

۱۲۰

ثُمَّ أَغرَقنا بَعدُ الباقينَ

سپس باقى ماندگان را غرق كرديم .

۱۲۱

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

كه در اين عبرتى است و بيشترشان ايمان آور نبودند .

۱۲۲

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و فرزانه است .

۱۲۳

كَذَّبَت عادٌ المُرسَلينَ

قوم عاد نيز پيغمبران را دروغگو شمردند .

۱۲۴

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم هودٌ أَلا تَتَّقونَ

وقتى برادرشان هود به ايشان گفت چرا از خدا نمى‌ترسيد؟ .

۱۲۵

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

كه من پيغمبرى خيرخواه شمايم .

۱۲۶

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۲۷

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

براى پيغمبرى خود، مزدى نمى‌خواهم چون مزد من جز به عهده پروردگار جهانيان نيست .

۱۲۸

أَتَبنونَ بِكُلِّ ريعٍ ءايَةً تَعبَثونَ

چرا در هر مكانى به بيهوده نشانى بنا مى‌كنيد؟ .

۱۲۹

وَتَتَّخِذونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُم تَخلُدونَ

و قصرها مى‌سازيد؟ مگر جاودانه زنده خواهيد بود؟ .

۱۳۰

وَإِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارينَ

و چون سختى مى‌كنيد مانند ستمگران سختى و خشم مى‌كنيد .

۱۳۱

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۳۲

وَاتَّقُوا الَّذى أَمَدَّكُم بِما تَعلَمونَ

از آن كسى كه آنچه مى‌دانيد كمكتان داده است بترسيد .

۱۳۳

أَمَدَّكُم بِأَنعٰمٍ وَبَنينَ

با چهارپايان و فرزندان ياريتان كرده .

۱۳۴

وَجَنّٰتٍ وَعُيونٍ

با باغستانها و چشمه‌سارها .

۱۳۵

إِنّى أَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ

كه من بر شما از عذاب روزى بزرگ مى‌ترسم .

۱۳۶

قالوا سَواءٌ عَلَينا أَوَعَظتَ أَم لَم تَكُن مِنَ الوٰعِظينَ

گفتند: چه ما را پند دهى يا از پندگويان نباشى براى ما يكسان است .

۱۳۷

إِن هٰذا إِلّا خُلُقُ الأَوَّلينَ

اين (بت‌پرستى) رفتار گذشتگان است .

۱۳۸

وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ

و ما هرگز مجازات نخواهيم شد .

۱۳۹

فَكَذَّبوهُ فَأَهلَكنٰهُم ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

و (آنها هود را) دروغگو شمردند و ما هلاكشان كرديم كه در اين عبرتى هست و بيشترشان مؤمن نبودند .

۱۴۰

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و همانا پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۴۱

كَذَّبَت ثَمودُ المُرسَلينَ

ثموديان نيز پيغمبران را دروغگو شمردند .

۱۴۲

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم صٰلِحٌ أَلا تَتَّقونَ

برادرشان صالح به ايشان گفت: چرا نمى‌ترسيد؟ .

۱۴۳

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

كه من پيغمبرى خيرخواه شمايم .

۱۴۴

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۴۵

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

براى پيغمبرى از شما مزدى نمى‌خواهم كه مزد من جز به عهده پروردگار جهانيان نيست .

۱۴۶

أَتُترَكونَ فى ما هٰهُنا ءامِنينَ

آيا شما تصور مى‌كنيد هميشه در نهايت امنيت، در نعمتهايى كه اينجاست مى‌مانيد؟ .

۱۴۷

فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ

در باغستانها و چشمه‌سارها .

۱۴۸

وَزُروعٍ وَنَخلٍ طَلعُها هَضيمٌ

و كشتزارها و نخلستانهايى كه گل لطيف دارد .

۱۴۹

وَتَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا فٰرِهينَ

كه در كوه‌ها با مهارت خانه‌ها مى‌تراشيد و در آن به عيش و نوش مى‌پردازيد .

۱۵۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۵۱

وَلا تُطيعوا أَمرَ المُسرِفينَ

و فرمان اسراف‌كاران را اطاعت مكنيد .

۱۵۲

الَّذينَ يُفسِدونَ فِى الأَرضِ وَلا يُصلِحونَ

كه در اين سر زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند .

۱۵۳

قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ

گفتند: حقا تو جادوگر شده‌اى .

۱۵۴

ما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا فَأتِ بِـٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

تو جز بشرى مانند ما نيستى اگر راست مى‌گويى معجزه‌اى بياور .

۱۵۵

قالَ هٰذِهِ ناقَةٌ لَها شِربٌ وَلَكُم شِربُ يَومٍ مَعلومٍ

گفت: اين شترى است براى سهمى او (از آب) است و براى شما نيز سهم روز معينى .

۱۵۶

وَلا تَمَسّوها بِسوءٍ فَيَأخُذَكُم عَذابُ يَومٍ عَظيمٍ

آزارى به آن نرسانيد كه عذاب روزى بزرگ به شما مى‌رسد .

۱۵۷

فَعَقَروها فَأَصبَحوا نٰدِمينَ

آن را كشتند و پشيمان شدند .

۱۵۸

فَأَخَذَهُمُ العَذابُ ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

و دچار عذاب شدند كه در اين عبرتى هست و بيشترشان مؤمن نبودند .

۱۵۹

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۶۰

كَذَّبَت قَومُ لوطٍ المُرسَلينَ

قوم لوط نيز پيامبران را دروغگو شمردند .

۱۶۱

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم لوطٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامى كه برادرشان لوط به ايشان گفت: آيا خدا ترس و پرهيزكار نمى‌شويد؟ .

۱۶۲

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من پيغمبرى خيرخواه براى شمايم .

۱۶۳

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۶۴

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

من از شما براى پيغمبريم مزدى نمى‌خواهم كه مزد من جز به عهده پروردگار جهانيان نيست .

۱۶۵

أَتَأتونَ الذُّكرانَ مِنَ العٰلَمينَ

چرا به مردان زمانه رو مى‌كنيد .

۱۶۶

وَتَذَرونَ ما خَلَقَ لَكُم رَبُّكُم مِن أَزوٰجِكُم ۚ بَل أَنتُم قَومٌ عادونَ

و همسرانتان را كه پروردگارتان براى شما آفريده وا مى‌گذاريد راستى كه شما گروهى متجاوزيد .

۱۶۷

قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰلوطُ لَتَكونَنَّ مِنَ المُخرَجينَ

گفتند: اى لوط اگر بس نكنى تبعيد مى‌شوى .

۱۶۸

قالَ إِنّى لِعَمَلِكُم مِنَ القالينَ

گفت: من عمل شما را دشمن مى‌دارم .

۱۶۹

رَبِّ نَجِّنى وَأَهلى مِمّا يَعمَلونَ

پروردگارا من و كسانم را از (شئامت) اعمالى كه اينان مى‌كنند نجات بخش .

۱۷۰

فَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ

پس او و كسانش را جملگى نجات داديم .

۱۷۱

إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ

مگر پير زنى كه جزو باقى ماندگان بود .

۱۷۲

ثُمَّ دَمَّرنَا الءاخَرينَ

سپس ديگران را هلاك كرديم .

۱۷۳

وَأَمطَرنا عَلَيهِم مَطَرًا ۖ فَساءَ مَطَرُ المُنذَرينَ

و بارانى عجيب بر آنان بارانديم و باران بيم يافتگان چه بد بود .

۱۷۴

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

و در اين عبرتى هست ولى بيشترشان ايمان آور نبودند .

۱۷۵

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۷۶

كَذَّبَ أَصحٰبُ لـَٔيكَةِ المُرسَلينَ

اصحاب ايكه نيز پيغمبران را دروغگو شمردند .

۱۷۷

إِذ قالَ لَهُم شُعَيبٌ أَلا تَتَّقونَ

چون شعيب به ايشان گفت: چرا نمى‌ترسيد .

۱۷۸

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

به درستى من پيغمبرى خيرخواه شمايم .

۱۷۹

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد .

۱۸۰

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

از شما براى پيغمبرى خود مزدى نمى‌خواهم كه مزد من به عهده پروردگار جهانيان است .

۱۸۱

۞ أَوفُوا الكَيلَ وَلا تَكونوا مِنَ المُخسِرينَ

پيمانه را تمام دهيد (و كم‌فروشى نكنيد) و مردم را به خسارت نيندازيد .

۱۸۲

وَزِنوا بِالقِسطاسِ المُستَقيمِ

و با ترازوى درست، وزن كنيد .

۱۸۳

وَلا تَبخَسُوا النّاسَ أَشياءَهُم وَلا تَعثَوا فِى الأَرضِ مُفسِدينَ

و چيزهاى مردم را كم ندهيد و در اين سرزمين به فساد مكوشيد .

۱۸۴

وَاتَّقُوا الَّذى خَلَقَكُم وَالجِبِلَّةَ الأَوَّلينَ

و از آنكه شما و مردم گذشته را آفريده است بترسيد .

۱۸۵

قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ

گفتند: حقا كه تو جادو زده‌اى .

۱۸۶

وَما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا وَإِن نَظُنُّكَ لَمِنَ الكٰذِبينَ

تو جز بشرى مانند ما نيستى و ما ترا دروغگو مى‌پنداريم .

۱۸۷

فَأَسقِط عَلَينا كِسَفًا مِنَ السَّماءِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

اگر راست مى‌گويى پاره‌اى از آسمان را روى ما بينداز .

۱۸۸

قالَ رَبّى أَعلَمُ بِما تَعمَلونَ

گفت: پروردگارم به اعمالى كه مى‌كنيد داناتر است .

۱۸۹

فَكَذَّبوهُ فَأَخَذَهُم عَذابُ يَومِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ

پس دروغگويش شمردند و به عذاب روز ابر (آتشبار) دچار شدند كه عذاب روزى بزرگ بود .

۱۹۰

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

كه در اين عبرتى است ولى بيشترشان ايمان آور نبودند .

۱۹۱

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و پروردگارت نيرومند و رحيم است .

۱۹۲

وَإِنَّهُ لَتَنزيلُ رَبِّ العٰلَمينَ

اين قرآن كتابى است كه از ناحيه پروردگار جهانيان نازل شده .

۱۹۳

نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الأَمينُ

و آن را روح الامين نازل كرده .

۱۹۴

عَلىٰ قَلبِكَ لِتَكونَ مِنَ المُنذِرينَ

به قلب تو تا از بيم دهندگان باشى .

۱۹۵

بِلِسانٍ عَرَبِىٍّ مُبينٍ

به زبان عربى واضح .

۱۹۶

وَإِنَّهُ لَفى زُبُرِ الأَوَّلينَ

و در كتابهاى گذشتگان نيز هست .

۱۹۷

أَوَلَم يَكُن لَهُم ءايَةً أَن يَعلَمَهُ عُلَمٰؤُا۟ بَنى إِسرٰءيلَ

آيا براى ايشان همين نشانه كافى نيست كه دانشوران بنى اسرائيل قرآن را مى‌شناسند؟ .

۱۹۸

وَلَو نَزَّلنٰهُ عَلىٰ بَعضِ الأَعجَمينَ

اگر آن را به بعضى از عجم نازل كرده بوديم .

۱۹۹

فَقَرَأَهُ عَلَيهِم ما كانوا بِهِ مُؤمِنينَ

و آن را براى ايشان مى‌خواند هرگز بدان ايمان نمى‌آوردند .

۲۰۰

كَذٰلِكَ سَلَكنٰهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ

اينچنين انكار را در دل تبهكاران راه مى‌دهيم .

۲۰۱

لا يُؤمِنونَ بِهِ حَتّىٰ يَرَوُا العَذابَ الأَليمَ

كه بدان ايمان نياورند تا عذاب الم‌انگيز را ببينند .

۲۰۲

فَيَأتِيَهُم بَغتَةً وَهُم لا يَشعُرونَ

و ناگهانى بر آنها در آيد و بى خبر باشند .

۲۰۳

فَيَقولوا هَل نَحنُ مُنظَرونَ

و گويند آيا مهلتمان دهند؟ .

۲۰۴

أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ

پس چرا عذاب ما را بشتاب مى‌خواهند .

۲۰۵

أَفَرَءَيتَ إِن مَتَّعنٰهُم سِنينَ

مگر ندانى كه اگر سالها نعمتشان دهيم .

۲۰۶

ثُمَّ جاءَهُم ما كانوا يوعَدونَ

آن گاه عذاب موعود به آنها رسد .

۲۰۷

ما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يُمَتَّعونَ

نعمتى كه داشته‌اند كارى برايشان نمى‌سازد .

۲۰۸

وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا لَها مُنذِرونَ

هيچ دهكده‌اى را هلاك نكرديم مگر آنكه بيم‌رسان داشتند .

۲۰۹

ذِكرىٰ وَما كُنّا ظٰلِمينَ

تا متذكر شوند، و ما هرگز ستمگر نبوده‌ايم .

۲۱۰

وَما تَنَزَّلَت بِهِ الشَّيٰطينُ

قرآن را شياطين نازل نكرده‌اند .

۲۱۱

وَما يَنبَغى لَهُم وَما يَستَطيعونَ

نه حق ايشان بود و نه مى‌توانستند نازل كنند .

۲۱۲

إِنَّهُم عَنِ السَّمعِ لَمَعزولونَ

زيرا آنها از شنيدن وحى بركنارند .

۲۱۳

فَلا تَدعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَتَكونَ مِنَ المُعَذَّبينَ

با خداى يكتا خداى ديگر مخوان و گرنه جزو معذبين خواهى بود .

۲۱۴

وَأَنذِر عَشيرَتَكَ الأَقرَبينَ

و خويشان نزديكت را بترسان .

۲۱۵

وَاخفِض جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنينَ

براى مؤمنانى كه پيرويت كرده‌اند جنبه ملايمت گير .

۲۱۶

فَإِن عَصَوكَ فَقُل إِنّى بَريءٌ مِمّا تَعمَلونَ

اگر نافرمانيت كردند بگو من از اعمالى كه مى‌كنيد بيزارم .

۲۱۷

وَتَوَكَّل عَلَى العَزيزِ الرَّحيمِ

و به خداى نيرومند و رحيم توكل كن .

۲۱۸

الَّذى يَرىٰكَ حينَ تَقومُ

همان كسى كه وقتى قيام كنى تو را مى‌بيند .

۲۱۹

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدينَ

و همچنين حركت و گشتن تو را در ميان سجده‌كنان (مى‌بيند) .

۲۲۰

إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ

كه او شنوا و دانا است .

۲۲۱

هَل أُنَبِّئُكُم عَلىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيٰطينُ

آيا خبرتان دهم كه شيطانها به چه كسى نازل مى‌شوند؟ .

۲۲۲

تَنَزَّلُ عَلىٰ كُلِّ أَفّاكٍ أَثيمٍ

بر همه دروغسازان گنه پيشه نازل مى‌شوند .

۲۲۳

يُلقونَ السَّمعَ وَأَكثَرُهُم كٰذِبونَ

مسموعات خويش را القا مى‌كنند و بيشترشان دروغگويانند .

۲۲۴

وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوۥنَ

و شاعران را گمراهان پيروى مى‌كنند .

۲۲۵

أَلَم تَرَ أَنَّهُم فى كُلِّ وادٍ يَهيمونَ

مگر نمى‌بينى كه آنان در هر وادى سرگردانند .

۲۲۶

وَأَنَّهُم يَقولونَ ما لا يَفعَلونَ

و چيزهايى مى‌گويند كه خود عمل نمى‌كنند .

۲۲۷

إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثيرًا وَانتَصَروا مِن بَعدِ ما ظُلِموا ۗ وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ

مگر آن كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند و خدا را بسيار ياد كرده‌اند و از پس آن ستمهايى كه ديدند انتقام گرفته‌اند، زود باشد كسانى كه ستم كرده‌اند بدانند كه به كجا بازگشت مى‌كنند .